திங்கள், 21 ஆகஸ்ட், 2017

தழல் - முத்தமிழ் மன்ற துவக்க விழா

பல்லடம் கண்ணம்மாள் நேஷனல் மெட்ரிக் மேல்நிலைப்பள்ளியின் தாளாளர் சுப்ரமணியம் அய்யா அவர்கள் தீவிர வாசகர். பல்வேறு எழுத்து ஆளுமைகளுடனும் நட்பைப் பேணுபவர். ஆங்கில வழிப் பள்ளி நடத்தினாலும் தமது மாணவர்களுக்கு தமிழ்ப்பற்றை தொடர்ந்து ஊட்டி வருபவர். அவரது தலைமையில், அவரது பேத்தியும் பள்ளியின் நிர்வாக அறங்காவலருமான செல்வி அபராஜிதா பள்ளியைத் திறம்பட நடத்தி வருகிறார்கள்.
தோழி கவிஞர் செமிழியின் மூலமாக அவர்களது அறிமுகம் கிடைத்தது. பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்தின் குழந்தைகள் கலைக் கொண்டாட்டத்தில் கலந்து கொண்டு சுமார் இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்கு சுப்ரமணியம் அய்யா அவர்கள் தொகுத்த பாலும் தெளிதேனும் எனும் நீதி நூல் தொகுப்பு அன்பளிப்பாக அளித்தார்கள்.

பள்ளியில் தமிழ் மன்றம் துவங்க வேண்டும் அதைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்த வேண்டும் என்பது அவர்களது விருப்பம். கடந்த 19.08.2017 அன்று தழல் பாரதி ஜெயகாந்தன் இலக்கிய மன்றம் என்ற பெயரில் பள்ளியில் இலக்கிய மன்றம் துவங்கப்பட்டது.

பள்ளியின் இலக்கிய மன்றத்துக்கு என்னைத் தலைவராகவும் கவிஞர் செமிழியை செயலாளராகவும் நியமித்திருக்கிறார்கள்.

அன்றைய நிகழ்வின் சிறப்பு விருந்தினராக எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடன் அவர்களும் , விஜயா பதிப்பக உரிமையாளர் வேலாயுதம் அய்யா அவர்களும் வந்திருந்து நிகழ்வைச் சிறப்பித்தனர்.



நிகழ்வுக்காக , பள்ளிக்குள் நுழையும் போதே பிரம்மாண்ட ஏற்பாட்டோடு வரவேற்பு காத்திருந்தது. மாணவர்கள் அணிவகுத்து நின்று வரவேற்றனர். ஒவ்வொருவரும் எங்களைப் பார்த்து வணக்கம் வாழ்க வளமுடன் என்று சொல்லி வரவேற்றது புதுமையாகவும் நெகிழ்வாகவும் இருந்தது.

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துடன் நிகழ்வு துவங்க, சிறப்பு விருந்தினர்கள் குத்து விளக்கு ஏற்றினர், சிறப்பு விருந்தினர்க்குச்  பொன்னாடை அணிந்து மரியாதை செய்யப்பட்டது.






நிகழ்வின் சிறப்புரையில் எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடன் அவர்கள் பாரதியையும் ஜெயகாந்தனையும் மிகச்சிறப்பாக மாணவர்களுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். பாரதி ஏன் இன்றைக்குமான மகாகவி என்பதற்கான சான்றுகளை அவரது நெருப்பு வரிகளை முன்வைத்து உரை நிகழ்த்தினார்.

திக்குகள் எட்டும் சிதறி-தக்கத்
தீம்தரிகிட தீம்தரிகிட தீம்தரிகிட தீம்தரிகிட
பக்கமலைகள் உடைந்து -வெள்ளம் 
பாயுது பாயுது பாயுது - தாம்தரிகிட
தக்கத் ததுங்கிட தித்தோம் - அண்டம்
சாயுது சாயுது சாயுது - பேய் கொண்டு
தக்கை யடிக்குது காற்று - தக்கத்
தாம் தரிகிட தாம் தரிகிட தாம் தரிகிட தாம் தரிகிட

வெட்டியடிக்குது மின்னல் - கடல்
வீரத்திரை கொண்டு விண்ணை யிடிக்குது
கொட்டி யிடிக்குது மேகம் -கூ
கூவென்று விண்ணைக் குடையுது காற்று
சட்டச்சட சட்டச்சட டட்டா - என்று
தாளங்கள் கொட்டிக் கனைக்குது வானம்
எட்டுத் திசையும் இடிய - மழை
எங்ஙனம் வந்ததடா, தம்பி வீரா!

பாரதியின் இந்த வரிகளை என்ன குரலில் எவ்வாறு வாசிக்க வேண்டும் என அவர் சொல்லிய விதம் மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. அவ்வாறு வாசிக்கச் சொல்லித்தான் தனது தமிழ் ஆசிரியர் சொல்லித் தந்ததாக சொன்னார்.

ஜெயகாந்தன் ஏன் எழுத்தாளர்களில் ஒரு சிங்கத்தைப் போல மதிக்கப்பட்டார் என்பதற்கான அவரது வாழ்வில் நடந்த சில சம்பவங்களின் மூலமாக சிறப்பாக எடுத்துரைத்தார். பாரதியையும் ஜெயகாந்தனையும் தெரிந்திருந்தாலும் தெரியாமல் இருந்திருந்தாலும் இந்த உரை நிச்சயம் ஒரு திறப்பு. இதன் வாயிலாக நல்ல மாணவர்கள் பாரதியையும் ஜெயகாந்தனையும் தேடி வாசிப்பார்கள்.

வேலாயுதம் அய்யா அவர்கள் தமது சுருக்கமான வாழ்த்துரையில் மாணவர்களின் வாசிப்பு பற்றியும் புத்தகங்கள் குறித்தும் உரையாற்றினார். பள்ளியின் நூலகத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான நூல்கள் இருக்கின்றன அதில் ஒரு ஆண்டில் எந்த மாணவர் நிறைய புத்தகங்கள் எடுத்து வாசிக்கின்றாரோ அவருக்கான ஒரு சிறப்புப் பரிசை வழங்குவதாக அறிவித்தார்.


எனது உரையில், தழல் என்ற அமைப்பின் அவசியத்தையும், அதன் நோக்கத்தையும் எடுத்துக்கூறியதோடு, வாசிப்பின் அவசியத்தையும் அது தரும் இன்பத்தையும் சொன்னேன்.


கவிஞர் செமிழி, சூழலியல் விழிப்புணர்வு ஏற்படும் விதமாக காஸ்டிக் சோடா தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் தீமையை, அது தரும் பாதிப்புகளை எடுத்துரைத்து மாணவர்களுக்கு சமூகம் சார்ந்த விழிப்புணர்வும் அக்கறையும் இருத்தல் வேண்டும் என வலியுறுத்தினார்.



மாணவிகளின் பரதம், தமிழின் வரலாற்றையும் பெருமையையும் எடுத்துரைத்த மாணவி ரக்‌ஷனாவின் அழகிய தமிழ் உரை, மாணவர்களின் யோகா கலை நிகழ்வு என ஒரு பரிபூர்ண நிகழ்வாக இருந்தது. நிகழ்வைத் தொகுத்தளித்த தமிழாசிரியை ஷர்மிளா அவர்களின் தமிழும் உச்சரிப்பும் சிறப்பாக இருந்தது.

துவக்கம் சிறப்பாக இருக்கிறது இனி தொடர்ந்து செயல்பாடுகளின் மூலம் நிறைய மாணவர்களை . தமிழ் உணர்வாளர்களாகவும், பேச்சாளர்,எழுத்தாளர், சமூக செயல்பாட்டாளராகவும்  வடிவமைக்க வேண்டும்.


வியாழன், 10 ஆகஸ்ட், 2017

பாரத் மாதா கீ ஜே

கொலுசு மின்னிதழில் நான் எழுதும் கட்டுரைத்தொடரான தேநீர் இடைவேளையில் இந்த மாதம் வெளியாகியிருக்கும் கட்டுரை :
                        
                                  பாரத் மாதா கீ ஜே

ஏழையென்றும் அடிமை யென்றும்
எவனுமில்லை ஜாதியில்- இழிவு கொண்ட
மனிதரென்ப திந்தியாவில் இல்லையே - பாரதி

நீ தீர்க்க தரிசி பாரதி. எத்தனை ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அறிந்திருக்கிறாய். இந்தியா எப்பேர்ப்பட்ட நாடு என்று. உனது தீர்க்கதரிசனம் குறித்து இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி நினைத்துக்கொள்கிறோம். அப்போதெல்லாம் நெஞ்சு விம்மி விம்மித் துடிக்கிறது.

நீ பாடிவிட்டுப் போய்விட்டாய் பாரதி. இப்போதெல்லாம் இந்தியா எவ்வளவு ஏற்றத்திலிருக்கிறது தெரியுமா ?

ஏழைகளே இல்லாத நாடு என்பதால் எங்களுக்கு இனி ரேஷன் இல்லை, எரிவாயு இல்லை எந்த சலுகைகளும் இல்லை பாரதி. எங்கள் பணம் செல்லாது என்று அறிவித்து விட்டார்கள், எங்கள் உடைகளை, எங்கள் உணவை அவர்களே தீர்மானிக்கிறார்கள். நரமாமிசம் உண்பவர்களெல்லாம் நல்லபடியாய் வாழும் போது மாட்டுக்கறி ஆகாதென்கிறார்கள், மேலும் இனி நாங்கள் பிறக்கவும் , இறக்கவும் ஆதார் தான் ஆதாரம். பிறந்தவுடன் எங்கள் நெற்றியில் பொறிக்கப்படும் அந்த எண் எங்களை எரிக்கும் போதும் இருக்க வேண்டும் என்பது கட்டளை. இல்லையெனில் எரிமேடையும் மறுக்கப்படும் என்பதாக எங்கள் அரசு சொல்கிறது. நல்ல வேளை பாரதி நீ உன் கவிதைகளை நிறுத்திக்கொண்டு கிளம்பிவிட்டாய். இப்போது நீ இருந்திருந்தால் என்ன பாடு பட்டுப் புலம்பியிருப்பாய் ?

இழிவு கொண்ட மனிதரென்பது இந்தியாவில் இல்லையே என்று பாடினாய், இன்றும் கைகளால் மலமள்ளிக் கொண்டிருப்பவர்கள் இந்தியர் தான். அதனினும் இழிவு ஏதுமுண்டோ இந்த தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியில்.

பெண்களை எப்படியெல்லாம் போற்றினாய் நீ … நாங்களும் போற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம் பாரதி.

காதல் ஒருவனைக் கைப்பிடித்தே, அவன்
காரியம் யாவினும் கை கொடுத்து,
மாதர் அறங்கள் பழமையைக் காட்டிலும்
மாட்சி பெறச் செய்து வாழ்வமடி! - பாரதி

பெண் விடுதலையில், காதல் செய்து ஒருவனைக் கை பிடித்து வாழச் சொல்லி அறிவுறுத்தினாய் அப்போதே. ஒரு நூற்றாண்டு கழிந்தது. இப்போதும் எங்கள் பெண்கள் காதலித்தால் என்ன நடக்கிறது தெரியுமா பாரதி.

எங்கள் நந்தினி காதலித்தாள். இந்தியாவின் மகள் தான் அவள். மணிகண்டன் எனும் ஆணை. ஓர் ஆண்டு காதலால் விளைந்த விளைவாக 16 வயது சிறுமி அவள் கர்ப்பமானாள். திருமணம் செய்து கொள்ள மணிகண்டனை வற்புறுத்த, அவள் தலித் என்ற காரணத்தைக் காட்டி மறுத்ததோடு, அவளை நண்பர்களோடு கூட்டாக பாலியல் வன்புணர்வு செய்து அவளது பிறப்புறுப்பை பிளேடால் அறுத்து அவளது வயிற்றிலிருந்த சிசுவைக் கொன்று அவளையும் கொன்று பாழும் கிணற்றில் தள்ளி விட்டனர். பதினாறு நாட்கள் கழித்து தான் அவளது சடலத்தைத் தேடி எடுத்தனர். இதோ இன்னும் அவளுக்கான நீதியைத் தேடிக்கொண்டிருக்கின்றனர். கிடைத்தபாடில்லை.

கொளசல்யா காதலித்த சங்கருக்கு என்ன நேர்ந்தது தெரியுமா ? நடுரோட்டில் கண்ட துண்டமாய் வெட்டிக் கொல்லப்பட்டான் அநியாயத்திலும் அநியாயமாக. கோகுல்ராஜ் கூட அப்படித்தான் ஆனான் தெரியுமா ?

மிகச் சமீபத்தில் போன வாரத்தில் உத்திரப் பிரதேசத்தில் இரண்டு தலித் காதலர்கள் பட்ட பாடு அறிவாயா பாரதி. அங்கு சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்த தலித் காதல் ஜோடியை ஆர்.எஸ்.எஸ் உயர் வகுப்பை சேர்ந்த சிலர் சுற்றி வளைத்து கொடூரமாகத் தாக்கியுள்ளனர். பின்னர் காதலர்களை நிர்வாணமாக்கிய வன்முறையாளர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சுமந்து கொண்டு வர வற்புறுத்தி அவர்களை ஊர்வலமாக அழைத்து சென்றனர். அப்போது காதலர்களை அவர்கள் இரும்புக் கம்பிகளால், இரக்கமின்றி தாக்கிக்கொண்டே வந்தனர். இந்த சம்பவத்தை அவர்களே வீடியோ எடுத்து பேஸ்புக்கில் நேரடி ஒளிபரப்பு செய்ததை அடுத்து இந்த வீடியோ சமூக வலைதளங்களில் வைரலாகி பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. காதலர்கள் ஒருவரை ஒருவர் நிர்வாணமாக சுமந்து கொண்டும் அழுது கொண்டும் அத்தனை பேர் முன்னிலையில் பட்ட பாட்டைப் பார்த்திருந்தாள் நீ என்ன செய்திருப்பாய் பாரதி. இது தான் இந்தியா. அந்தக் கும்பலில் சிலர் கத்தினார்கள் " பாரத் மாதா கீ ஜே " என. பாரத மாதா என்னவாகியிருக்கிறாள் பார்த்தாயா ?

இனி எப்படிக் காதலிப்பது ? இனி எப்படி வாழ்வது ?

மனிதருணவை மனிதர் பறிக்கும்
வழக்கம் இனியுண்டோ?
மனிதர் நோக மனிதர் பார்க்கும்
வாழ்க்கை இனியுண்டோ?

மனிதர் உணவை மட்டுமல்ல மனிதர் உரிமையை, மனிதர் உணர்வை, மனிதர் வாழ்வை, மனிதர் மொழியை எல்லாம் வேறு வேறு மனிதர்கள் தாம் தீர்மாணித்துக்கொண்டும், மனிதர்கள் நொந்து போவதை ரசித்துக்கொண்டும் தான் இருக்கிறார்கள்.

தாய்மொழி வழியில் கல்வி தேவையில்லை என அவர்கள் தான் தீர்மானிக்கிறார்கள். இந்தி, சமஸ்கிருதம், ஆங்கிலம் இதைப் படித்தாலே போதுமானது என தமிழர்களுக்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.
பாரத நாடு பழம்பெரும் நாடு
நீரதன் புதல்வர் இந்நினைவகற்றாதீர் - பாரதி

உண்மைதான் மகாகவி, பாரத நாடு மிகப் பழமையான நாடு. இந்த நினைவு அகலவேயில்லை எங்களுக்கு. சொல்லப்போனால், இந்த நினைவு தான் எங்களைக் கொலையாய்க் கொல்லுகிறது. இத்தனை பழமையான இந்தியாவில், இத்தனை பழமைவாத மனிதர்களோடு, இத்தனை பழமைவாத எண்ணங்களோடு எப்படி வாழ்ந்து தொலைப்பது என்று.

எத்தனை பழமையென்றால், இன்னும் பழைய சாதிகள் உயிரோடு இருக்கின்றன, இன்னும் பழைய தீண்டாமை உயிர்ப்போடு இருக்கிறது, இன்னும் பழைய பெண்ணடிமைத்தனம் ஓங்கி நிற்கிறது, இன்னும் பழைய சுரண்டல்கள் நிகழ்ந்து கொண்டேயிருக்கின்றன, இன்னும் பழைய கடவுள்கள் உயிரோடு இருக்கிறார்கள், புதிது புதிதாய் மனிதக் கடவுள்கள் வேறு அவதாரம் எடுத்துக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள், இன்னும் பழைய அடிமைகள் புதிது புதிதாகப் பிறந்து கொண்டேயிருக்கின்றார்கள்.

பெண்ணுக்கு விடுதலையென்றிங்கோர் நீதி,
பிறப்பித்தேன் அதற்குரிய பெற்றி கேளீர்
மண்ணுக்குள் எவ்வுயிரும் தெய்வமென்றால்
மனையாளுந் தெய்வமன்றோ? மதிகெட்டீரே!
விண்ணுக்குப் பறப்பது போற் கதைகள் சொல்வீர்!
விடுதலையென்பீர் கருணை வெள்ளமென்பீர்!
பெண்ணுக்கு விடுதலை நீரில்லை யென்றால்
பின்னிந்த வுலகினிலே வாழ்க்கையில்லை

பெண்ணுக்கு விடுதலை இல்லையென்றால் உலகில் வாழ்க்கையில்லை என்று எத்தனை பகுமானமாய்ப் பாடிவிட்டுப் போனாய் நீ.

இன்று எத்தனை விடுதலை தெரியுமா பெண்களுக்கு. இதோ இப்போது தான் சப்பாத்தி வட்டமாக இல்லையென்று ஒரு பெண் தனது கணவனால் கழுத்தறுத்துக் கொல்லப்பட்டாள். பக்கத்து வீட்டு ஆணுடன் அலைபேசியில் இரு முறை பேசி விட்டாள் என்று ஒரு பெண் கடப்பாரையேற்றிக் கொல்லப்பட்டாள், இரவில் தாமதமாக வீடு திரும்பும் போது ஒரு பெண் வன்புணர்வு செய்து ஒவ்வொரு நாளும் கொல்லப்படுகிறாள், மற்ற ஆண்களைப் பார்த்து விடக்கூடாது என்பதாலேயே ஒரு நவநாகரீகப் பெண் நிர்வாணமாகவே ஆண்டுகளாக வீட்டிலேயே அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறாள், காதலிக்க மறுத்த பெண்ணின் முகத்தில் திராவகம் வீசப்படுகிறது, பொது இடங்களில் வைத்து வெட்டிக் கொல்லப்ப்படுகிறாள், கூட்டாக வன்புணர்வு செய்யப்படுகிறாள், பின்பும் வெறி தீராமல் பிறப்புறுப்பில் கம்பிகள்,கடப்பாறைகள் சொருகப்பட்டுக் கொல்லப்படுகிறாள்,
அய்யோ பாரதி பதறாதே பாதியைத்தான் சொல்லியிருக்கிறேன்.
இன்னும் புள்ளிவிவரங்களைப் பார்த்தால் நெஞ்சு வெடிக்கும்.

நெஞ்சு பொறுக்கு தில்லையே- இந்த
நிலைகெட்ட மனிதரை நினைத்து விட்டால்

இப்படி உனது பாடலைத்தான் இப்போதும் புலம்பித் திரிகிறோம் பாரதி. அவ்வப்போது வந்தே மாதரம், பாரத் மாதா கீ ஜே என முழங்குகிறோம் அதைச் செய்யாவிடில் என்ன நடக்குமோ என்ற அச்சம்.

"பாரத தேசமென்று தோள் கொட்டுவோம் - எங்கள்
பாரத தேசமென்று தோள் கொட்டுவோம்.,"

கொலுசு மின்னிதழில் வாசிக்க :


http://kolusu.in/kolusu/z_want_to_see_book.php?parameter=25K34K1099

செவ்வாய், 1 ஆகஸ்ட், 2017

விகடன் தடம் இதழில் எனது முகம்

ஆகஸ்ட் மாத , விகடன் தடம் இதழில் எழுத்துக்கு அப்பால் பகுதியில் எனது சிறு நேர்காணல் வெளியாகியுள்ளது ..

நன்றி ஆசிரியர் குழுவினர்க்கு ..


வியாழன், 27 ஜூலை, 2017

காலத்தைப் பின்னோக்கி நகர்த்துபவள்


இயற்கைக்கு விரோதியவள்.
பெளதீக விதிகளனைத்தையும் உடைத்தெறிந்துவிட்டு
என் காலத்தை அவ்வப்போது
பின்னகர்த்தி விளையாடுவாள்.
ஆங்காங்கே பல்லிளிக்கும் வெண்நரைகள் வேகமாக உருமாற
இன்னும் இளமையாவேன் அவளது நகர்த்தலில்
இளம் பிராயத்தில் மிச்சமாகிப் போன காதலையும் முத்தங்களையும்
மிச்சம் வைக்காமல் தரச் செய்வாள்.
ஆன மட்டும் ஆசை தீரக் காதலிப்பவள்
இன்னும் கொஞ்சம்
என் காலத்தை சுழலவிடுவாள்.
இம்முறை ஒரு சிறுவனாகியிருப்பேன்.
அவளது பாவாடை சரிகைகளில் முகமுரச
பால்யத்தின் மடியில் கிடத்தி அவ்வயதின் ஐஸ் குச்சிகளையும்
கடலை மிட்டாய்களையும் படைப்பாள்.
மேலும் துணிந்தவள்
இன்னும் என்னை சிறுபிள்ளையாக்கி
மடி கிடத்தி அன்னையாகிறாள் அமுதூட்டி.
இன்னும் அவள் நகர்த்தலில்
செல்லாத தூரம் என்பது
கருவறை தான்.
அதையும் செய்வாள்
ஒரு நாள்
பின்னகர்த்திய காலம்
உறைந்து நிற்க
அவளது கருவறையில்
சிசுவாவேன்
அப்போதும் வயிறு தடவி
முத்தமிட்டுச் சிரிப்பாள்
பாவி

திங்கள், 24 ஜூலை, 2017

நான் ஏன் கவிதை எழுதுகிறேன் ?

இந்த மாதம் நான்காவது கோணம் சிற்றிதழில் வெளியான எனது நேர்காணலும் கவிதைகளும் ... 

சிறு வயதில் சித்திரக்கதைகளை வாசிக்கத் துவங்கியது முதல், பல்வேறு எழுத்து வடிவங்களையும் வாசித்துவிட்டு கவிதையின் வசம் ஈர்ப்பாகி கவிதைகளைத் தேடித் தேடி வாசிக்கத் துவங்கியது மனம். வாசிப்பின் வழியும் அனுபவங்களின் வழியும் கண்டடைந்த ஒரு மொழி தான் கவிதை எனக்கு.

தனிமைப் பொழுதுகளில் நிரம்பி வழியும் சேமித்த கணங்களின் சொற்களை எழுத்தாக்கிப் பார்த்தேன். கொஞ்சம் அவை கவிதை வடிவத்தை ஒத்திருந்தன. சிற்றிதழ்களில் , வணிக , இலக்கிய இதழ்களில் கவிதை அனுப்பி பிரசுரமாக, நம்பிக்கை வந்து எழுதுவதைத் தொடர்ந்து கொண்டேன்.

அதிகம் பேசத் தெரியாதவனிடம் சேகரமாகும் அனுபவங்களை, என்ன செய்வது ? நான் அவற்றை  எழுத்துகளாக்கி அனுப்பி விடுகிறேன். யாரோ ஒருவரிடம் அல்லது சிலரிடம் பகிரப்பட வேண்டிய அன்பும், வலியும் , சினமும் யாவும் கவிதையில் பொதுவானதாகி விடுகிறது. வாழ்வு பொதுவானது தானே.

எனது ரசனைகளை, நான் கேட்க விரும்பிய கேள்விகளை, நான் வெளிக்காட்டிக் கொள்ள நினைக்கிற ஆதங்கத்தை , ஆற்றாமையை, என் ரகசிய விருப்பங்களை, நான் விரும்பியணிந்து கொள்ள நினைக்கிற ஒரு முகமூடியை, கடந்து செல்லும் முகம் தெரியாச் சிறுமியின் கையசைப்பு போன்ற ரம்மியக் காட்சிகளை, நான் கவிதையாக்கிச் சேமிக்கிறேன். அவை என் வாழ்வின் சாட்சியங்களாக என்றென்றைக்கும் இருக்கும் என நம்புகிறேன்.

ஒரு திரைப்படத்தில் அடுத்த பதினைந்து நிமிடங்களில் அனைத்தும் மறந்து போகும் வியாதி இருக்கும் நாயகன் புகைப்படங்களாக தான் சந்திக்கும் மனிதர்களை சேமித்து வைத்துக்கொள்வது போல நான் சந்திக்கும் கணங்களை, என் இருப்பை, என் வாழ்வை நான் கவிதைகளாக்கிச் சேமிக்கிறேன்.கவிதைகளை உண்மையையும் அனுபவங்களையும் கொஞ்சம் அழகியலுக்காக கற்பனையையும் சேர்த்துச் சமைக்கிறேன். ஆக, என் கவிதைகள் என் இருத்தலுக்கான சாட்சியங்கள்.

கவிதைகளை நம்புகிறேன் யாவற்றையும் விடவும் யாரையும் விடவும். ஆகவே கவிதை எழுதுகிறேன். வாழ்வு தரும் அழுத்தங்களிலிருந்து அவ்வப்போது காப்பாற்றும் கருவியாக கவிதைகள் இருக்கின்றன.துணையற்ற தனிமைக் கொடுங்கணங்களிலும் ஏதாவது ஒரு கவிதை ஆறுதலாகவும் துணையாகவும் அமைகிறது என்பதைத் தாண்டி கவிதையிடம் எந்த எதிர்பார்ப்புமில்லை.

ஆனாலும், அவை என் அடையாளமாகி நிற்கின்றன. என்னை எங்கு கண்டாலும் என் கவிதைகளோடு தான் காண்கிறார்கள், என் கவிதைகளோடு தான் பேசுகிறார்கள் என்பது பெருமையாகவும் மகிழ்வாகவும் இருக்கிறது. கவிதை எனக்கு நிறைய உறவுகளைத் தந்திருக்கிறது  போலவே நிறைய உறவுகளை வெட்டி விட்டிருக்கிறது. தனிமையிலிருந்து காப்பாற்றிக் கை பிடித்து அழைத்து வந்திருக்கிறது அதே சமயம் இன்னும் பெரிய தனிமையையும் தந்திருக்கிறது.

ஆனாலும் அவ்வளவு மோகித்திருக்கிறேன் இந்தக் கவிதைகள் மீது ...

--

கவிதைகள் :

1.

வாகனத்தை உதைத்துக் கிளம்பியதும்
புன்னகைத்து வழியனுப்புகிறார்கள்
சாலையின் இருமருங்கிலும்
தலையாட்டி பூச்சொரிகின்றன
வழக்கம் போல மரங்கள்
முகமறியாச் சிறுவனொருவன்
கையசைத்து உற்சாகப் படுத்துகிறான்
மூலக்கடைகிட்ட இறக்கி விட்டுடு மகராசா
என உரிமையுடன் ஏறி இறங்கிக் கொள்கிறாள் கிழவி
முகப்பு விளக்கை அணைக்கச் சொல்லி
சைகையில் காட்டிவிட்டு 
வெட்கமாகச் சிரித்துவிட்டுக் கடக்கிறது
ஸ்கூட்டி
பொன்னந்தியில் ஒளிரும் ஆரஞ்சு வர்ண
சூரியனை வாகனத்தை நிறுத்தி
புகைப்படமெடுக்க முயற்சிக்கிறேன்
கூடு திரும்பும் பறவைகளின்
கீச்சொலிகளில் இன்றைய நாளைக்கான
மொத்தக் குதூகலமும் தொற்றிக்கொள்கிறது

எனது வாகனம் பழையது தான்
ஆனாலும்
சரியான பாதையில் தான் போய்க்கொண்டிருக்கிறேன்
போய் வருகிறேன்

2.

அகாலத்தில் திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொள்பவன்
பெருந்துயரக்காரன்.
தூரத்து நாயொன்றின் ஊளை
அவனை இன்னும் திடுக்கிடச் செய்யும்.
அருகில் ஆழ்ந்த நித்திரையிலிருப்பவர்கள்
மீது ஆத்திரம் வரலாம்.
சன்னமான ஒலியில் ஒரு இசை
அலைபேசி வெளிச்சத்தில் ஒரு புத்தகம்
என
உறக்கத்தை மீட்டெடுப்பதற்கான
பிரயத்தனங்கள் பொய்த்துப் போக
விறுவிறுவென மொட்டைமாடிக்குச் செல்வான்
அநாதையாய்க் கவிழ்ந்து கிடக்கும்
இரவையும் 
தூரத்தில் தனித்து ஒளிரும்
தெருவிளக்கையும்
துணையாக்கி
கதைபேசிக் கழிப்பான் அவ்விரவை.
மெல்ல விடிந்து விலகும் இரவு
அவனுக்குத் தந்து போனதாயிருக்கும்
இந்தக் கவிதை.

3.

ரட்சகி

சாலை விபத்தில்
தலை நசுங்கி
இறந்து கிடக்கும் ஒருவனை
கூட்டமாக  நின்று வேடிக்கை பார்க்கின்றன
பரிதாபத்தின் கண்கள்.
கூட்டத்திலிருந்து விடுபட்ட
பதின்பருவச் சிறுமியொருத்தி
முன்பின் அறிந்திராத அவனுக்காக
தன் நெஞ்சில் சிலுவைக்குறியிட்டு
ப்ரார்த்திக்கிறாள்.
முன் பின் அறிந்திராத
ஒருவனுக்காக ஒரு கணம்
கலங்கியிருக்கின்றன அவளது கண்கள்.
இறந்து கிடந்தவனின்
ஒரு பாதிப் பாவங்களை
ஒற்றைச் சிலுவைக்குறியில்
ரட்சித்தவள்
பேருந்தில் அவளையே கவனித்தபடி
கடந்த என் மனதின்
சாத்தான் இருளின்
ஒரு பாதியை
மெல்ல விலக்கி ரட்சித்தவளுமாகிறாள்


நன்றி :

நான்காவது கோணம் ஆசிரியர் குழு
கவிஞர் ஸ்ரீபதி பத்மநாபா 

ஞாயிறு, 28 மே, 2017

மீன்கள் பறக்கும் வானம்

மீன்கள் பறக்கும் வானம்

- ந.பெரியசாமியின் குட்டி மீன்கள் நெளிந்தோடும் நீலவானம் கவிதைத் தொகுப்பை முன்வைத்து

( நான்காவது கோணம் - ஏப்ரல் மாத இதழில் வெளியானது )




கவிதை மனநிலையின் மைய இழைகளை எப்போதும் சில கண்ணிகள் இணைத்தபடியே இருக்கும். அந்தக் கண்ணிகளின் வடிவங்கள் ஒவ்வொரு காலத்திலும் மாறிக்கொண்டே இருப்பன. நம் காலத்தில் அது ஒரு குழந்தையாகவும் நிற்கிறது.

பொதுவாகவே நாம் நம் குழந்தைகளைக் குழந்தைகளாகவே பார்ப்பதில்லை. நம் கனவுகளின் ஒட்டுமொத்த உருவமாக, நமது எதிர்காலத்துக்கான முதலீடாக, உற்பத்திக்காரர்களாக, நமது கட்டளைகளுக்குக் கீழ் படிந்து நடக்கும் நம் சேவகர்களாக, பிராய்லர் கோழிகளாக என பல்வேறு வடிவங்களில் அவர்களைக் காணுகிறோம்.

கவிஞர் ந.பெரியசாமியின் குட்டி மீன்கள் நெளிந்தோடும் நீலவானம் கவிதைத் தொகுப்பு குழந்தைகளைக் குழந்தைகளாகக் கண்ட கவிதைகள். குழந்தைகளின் அழகியல் தருணங்களைப் பதிவு செய்த கவிதைகள் நிறைந்த ஒரு தொகுப்பு.

குழந்தைகளையும் அவர்களின் குழந்தைமையையும் இழக்கத் துவங்கும் பருவம் ஒன்றுண்டு. அது அவர்கள் பள்ளிக்குச் செல்லும் பருவம். அரசுப்பள்ளிகளில் கூட பெரிய ஆபத்தில்லை. அங்கெல்லாம் இன்னும் ஓட்டாங்கரம் , கபடி, கோ கோ, நொண்டி என இணைந்து விளையாடுகிறார்கள். காக்காக் கடி கடித்து ஒரே மாங்காயைப் பகிர்ந்துண்ணுகிறார்கள்.. ஆனால் இந்தத் தனியார் பள்ளி மாணவர்கள் அவ்வளவு பாவப்பட்டவர்கள். ஆண்டொன்று ஆவதற்குள் அவர்களுக்கான கட்டுப்பாடுகள் கட்டவிழ்த்து விடப்படுகின்றன.

பள்ளி வளாகத்துக்குள் ஆங்கிலத்தில் தான் பேச வேண்டும், தின்பண்டங்களையும் உணவையும் யாரிடமும் பகிராமல் கீழே மேலே சிந்தாமல் உண்ண வேண்டும், விளையாட்டெல்லாம் வாரத்துக்கு ஒரு நாள் ஒரு மணி நேரம் அதுவும் கணினி முன் அல்லது அறைச்சுவர்களுக்குள் என படிப்படியாக சிறகுகளைக் கத்தரித்து நடக்கவும் ஓடவும் மட்டுமே பழக்கத் தொடங்கிவிடுகிறார்கள் பறக்கத் தெரிந்த பறவைகளை.

இப்படி பிராய்லர் கோழிகளாக, பலன்களுக்காக மட்டுமே லாப நோக்கில் வளர்த்தப்படும் குழந்தைகள் தங்களது குறும்புகளை, விளையாட்டுகளை, குழந்தைத் தருணங்களை என யாவற்றையும் இழந்து விடுவதில் என்ன பிழை நேரப்போகிறது.


பள்ளிக்கூடம்

அடிக்கடி நீரிலிட்டு
புதிது புதிதாக சோப்பு வாங்க
பூனை மீது பழி போடுவாள்

விருந்தினரின் செருப்புகளை ஒளித்து
புறப்படுகையில் பரபரப்பூட்டி
நாயின் மீது சாட்டிடுவாள்

தேவைகளை வாங்கிக் கொள்ள
உறுதியளித்த பின் தந்திடுவாள்
தலையணை கிழித்து மறைத்த
ரிமோட்,வண்டி சாவிகளை

கொஞ்ச நாட்களாக 
குறும்புகள் ஏதுமற்றிருந்தாள்

மாதம் ஒன்றுதான் ஆகியிருந்தது
அவளை பள்ளிக்கு அனுப்பி

பள்ளிக்கூடங்கள் அப்பட்டமான வதைக்கூடங்களாகிவிட்டன என்பதற்கான நிகழ்கால சாட்சியாய் நிற்கிறதிந்தக் கவிதை.

குழந்தைகள் தங்கள் ஓவியங்களின் மூலம் உயிர்களைப் பிறப்பிக்கிறார்கள், இயற்கையை சிருஷ்டிக்கிறார்கள். அது கோணல் மாணலாக இருந்தாலும் ஒரு அழகுடன் இருக்கிறது. ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட ஒழுங்குடன் அந்த ஓவியம் இருப்பதில்லை ஆகவே அது எக்காலத்துக்குமான நவீன ஓவியமாகிறது.அதன் புள்ளிகளில் , கோடுகளில், கிறுக்கல்களில் உயிர்ப்பானது ஓவியம் மட்டுமல்ல இந்தக் கவிதையும் கூட


அருவி

இறுக மூடினான்
முன்பின் கதவுகளை
திரைச்சீலைகளால் மறைத்தான்
ஜன்னல்களை
துவட்டிக்கொள்ளவென
துண்டுகளைக் கொடுத்தான்
அவனது அடுத்த கோமாளித்தனமென
பரிகசித்துக் கொண்டிருக்கையில்
சாரலில் நனையத் துவங்கினோம்

சித்திரத்தில் பிறப்பித்திருந்தான்
அருவியை 


இவரது கவிதைகளில் இருப்பதெல்லாம் குழந்தைத் தருணங்கள் தாம். அவை தரும் அனுபவங்கள் அந்தத்தக் கணத்துக்கான கொண்டாட்டங்கள். குழந்தைகள் நமது வானின் நட்சத்திரங்கள். நமது வானத்தை ஒளியூட்டி வருபவர்கள். அவர்களல்லாது நாம் ஒரு வானம் என்று யார் அடையாளப்படுத்துவது ? சொல்லப்போனால் அவர்களால் தான் நாம் வானமாக இருக்கிறோம் .

நட்சத்திரம்

நுழைந்ததும்
காத்திருந்தார் போல் இழுத்தான்
அறையுள் கலர்
கலராக நட்சத்திரங்கள்
அறிமுகப்படுத்துவதாக
நீண்ட பெயர்ப்பட்டியலை வாசித்தான்
வானில் இருத்தல் தானே 
அழகென்றேன்
எங்க டீச்சர் சொல்லிட்டாங்க
அதெல்லாம் கோள்களாம்
அப்போது பூமியிலிருந்து
ஒரு நட்சத்திரம்
வானுக்குத் தெரிகிறது

குழந்தைகளைக் கடவுளாக்கிக் கவிதையாக்குவது தொன்று தொட்டு நாம் செய்வது தான். அப்படியான கவிதைகளிலெல்லாம் குழந்தைகளின் சிறு செயல்களெல்லாம் வரங்களாக்கி படைப்புகளாக்கப்படும். ந.பெரியசாமியும் அதைச் செய்திருக்கிறார். கொஞ்சம் தனித்த தன்முத்திரையுடன்


எளியவர் என் கடவுள்

ஈரமாக்கியது நீதான்
குற்றச்சாட்டோடு எழுவார்

சமாதானம் கொள்வார்
எட்டணா சாக்லேட்டுக்கும்
மெனக்கிடாத பொய்களுக்கும்

சிறு அறைதான்
சிங்கம் உலாவ 
பெரும் வனமாகவும்
மீனாக துள்ளிட ஆறாகவும்

பூங்காக்களில் சறுக்கும் 
பலகை போதும்
புன்னகை சிறகு விரிக்க

வடை தூக்கும் 
காக்கைக் கதையில்
உறக்கம் கொள்ளும்
என் கடவுள் எளியவர்

நெற்றியில் பூசும் திருநீறுக்கே
மலையேற்றம் கொள்ளும்
என் குடிசாமி போல

கடைசி வரிகள் இதை ஒரு குழந்தைக் கவிதை என்று மட்டும் அடையாளப்படுத்தாமல் எளிய மனிதர்களின் வாழ்வியலை, அவர்களது எளிய கடவுளின் வழியாகச் சொல்கிறது.


குழந்தைக் கவிதைகளின் தொகுப்பென்ற வகையில் இது வழக்கமான தொகுப்பு தான். ஆனால் இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பின் கவிதைகள் வழக்கமான கவிதைகள் அல்ல. இது நவீன பிள்ளைத் தமிழ். இவை குழந்தைகளை அறிவுறுத்தாத அச்சுறுத்தாத மொழியில் பேசுகிறது. மேலும், குழந்தைகளுக்கு மாறுவேடம் எல்லாம் போடாமலும், அவர்களைக் கடவுளாக்காமலும் இயல்பான குழந்தைமையைக் கவிதையாக்கியிருக்கிறார்.

இது முழுக்க முழுக்க குழந்தைகளின் உலகம் ; நாம் குழந்தைகளைக் கொண்டாட வேண்டும், இந்தக் கவிதைகளையும்


ஆசிரியர் :  ந.பெரியசாமி
வெளியீடு : தக்கை , 15, திரு.வி.க சாலை, அம்மாப்பேட்டை, சேலம் 3
தொடர்புக்கு : 9487646819

நன்றி : நான்காவது கோணம் மாத இதழ் , கவிஞர் ஸ்ரீபதி பத்மநாபா


மேலும் ஒரு விருது

நண்பர்களுக்கு வணக்கம்,

ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்திப் பகிர்வு ...

எனது மூன்றாவது கவிதைத் தொகுப்பான ஆதிமுகத்தின் காலப்பிரதி நூலுக்கு 2016ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த கவிதை நூலுக்கான இரண்டாம் பரிசை அறிவித்துள்ளது நாமக்கல் மாவட்டத்தில் இயங்கி வரும் நாங்கள் இலக்கியகம் அமைப்பு.

இருபத்தி ஐந்து ஆண்டுகளாக இயங்கி வரும் கலை இலக்கிய சிந்தனையாளர் மன்றமும், மேல்சாத்தம்பூர்  கருப்பசாமி நினைவு அறக்கட்டளையும் இணைந்து நடத்திய பரிசுப் போட்டியில் வென்றிருப்பதில் மகிழ்ச்சி.

எனது ஆதிமுகத்தின் காலப்பிரதிக்கு இது இரண்டாவது விருது, முன்னர், தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தின் சிறந்த கவிதை நூலுக்கான கவிஞர் கே.சி.எஸ் அருணாச்சலம் நினைவுப்பரிசையும் வென்றுள்ளது என்பது பின் குறிப்பு.

நாங்கள் இலக்கியகத்துக்கும், தேர்வுக்குழுவுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி.
எப்போதும் உடன் இருக்கும் நண்பர்களுக்கும், பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத்துக்கும் என் அன்பு ...