திங்கள், 1 ஜனவரி, 2018

சென்றுவா 2017



2017 நகர்ந்துவிட்டது 2018 பிறந்துவிட்டது

எத்தனை அனுபவங்கள், எத்தனை படிப்பினைகள், எத்தனை புன்னகைகள், எத்தனை கண்ணீர்த்துளிகள் என ஒவ்வொரு நாளையும் பரமபதமென விளையாடிப்போயிருக்கிறது இந்த ஆண்டு. சில ஏணிகள், சில பாம்புச் சறுக்கல்கள். ஆயினும் ஆட்டம் முடியவில்லை.

2017 பல மகிழ்ச்சிகரமான நாட்களை அளித்தது. ஆனால் அத்துணை மகிழ்ச்சியையும் துளியேனும் அனுபவிக்கவிடாத அளவுக்கு பேரிழப்பு ஒன்றையும் பெரும் மன வலிகளையும் நிறையத் தந்துவிட்டிருந்தது.

2016ல் வெளியான எனது கவிதைத் தொகுப்பான " ஆதிமுகத்தின் காலப்பிரதி " கவிதை நூலுக்காக மூன்று விருதுகளும் 2017ல் கிடைத்தன. தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்ற விருது, நாங்கள் இலக்கியகத்தின் விருது, தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர் சங்கத்தின் விருது ஆகிய விருதுகள் கிடைத்தன. தேனியில் தமிழ்நாடு முற்போக்கு கலை இலக்கிய மேடையின் வளரும் படைப்பாளருக்கான விருதும் கிடைத்தது.

இவற்றையெல்லாம் பெறுவது மகிழ்ச்சி ஆனால் கொண்டாடினேனா என்றால் இல்லை. சென்ற ஆண்டின் துவக்கத்திலேயே சற்றும் எதிர்பாராது எங்கள் குடும்பத்தின் ஆணிவேரான அப்பாவை இழந்துவிட்டேன். இன்று வரைக்கும் அதிலிருந்து முற்றிலும் வெளிவர இயலாமல் தவிக்கிறேன்.

நண்பர்களின் புரிதலின்மையால் விளைந்த பிரிவுகள், சச்சரவுகள் மனச் சங்கடங்களும் இன்னும் சேர்த்து அழுத்தின. யாருக்காக ஓடுகிறோமோ அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை. யாரைப் பெரிதும் நம்புகிறோமோ அவர்கள் வேறு முகங்களைக் காட்டினர் இப்படி எல்லாமே இழப்பு. எல்லாமே வலி.

பெரிதாக எதுவும் எழுதவில்லை, எதுவும் வாசிக்கவில்லை. வேலைப்பளுவும், மனத்தடையும் வேதனைகளும் சேர்த்து அழுத்தின.

முகநூல் பக்கம் வருவதில்லை. எப்போதாவது வந்தாலும் நண்பர்களுக்குப் பிறந்தநாள் பதிவு போட்டுவிட்டு சென்றுவிடுவது. இப்படித்தான் கழிந்தது.
முகநூலில் என்னை விமர்சித்து வந்திருந்த பதிவுகளைக் கூட நான் பார்க்கவில்லை. இரண்டு நாட்கள் கழித்து தோழர்கள் சொன்ன பிறகு பார்த்தேன். சிரிப்பு வந்தது. நான் நம்பிய, நான் உதவிய , நான் விரும்பிய நண்பர்கள் கூட என்னை இப்படி நினைக்க முடியுமா என்ற விரக்தி மட்டும் மிஞ்சியது. அது தொடர்கிறது. எனது எண் இருக்கிறது எப்போது அழைத்தாலும் எடுக்கிறேன். அழைத்துப் பேசியிருந்தால் உண்மை தெரிந்திருக்கும் என்பதை நினைக்காமல் நான் பிழை செய்திருக்கக் கூடும் என்ற தவறான அனுமானத்தில் என்னை விமர்சிக்கும் யாருக்கும் என்னிடம் எந்த பதிலும் இல்லை. அவர்களுக்கும் சேர்த்து தான் நான் அன்பு செய்கிறேன்.


எப்போதும் தனிமையை விரும்புபவன் நான். அது ஒரு சுகத்தைத் தந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் சமீப நாட்களாக தனிமைக்கு பயப்படுகிறேன். அது மேலும் என்னை வதைக்கிறது. அது என்னை என் நினைவுகளை வைத்தே அழுத்திக் கொல்கிறது.

நிறைய நல்ல நண்பர்களை விட்டு விலகி இருந்திருக்கிறேன். யாரிடமும் பேசுவதில்லை. ஒரு மாதிரியான அழுத்தங்களும் சதா சர்வகாலமும் ஊசிக் குத்தலாய்க் குத்தும் இழப்புகளின் நினைவுகளுமாகவே கழிந்தது இந்த ஆண்டு. ஆனாலும் என்னை, எனது நிலையைப் புரிந்து கொள்ளும் நண்பர்கள் எப்போதும் போலவே அணைத்துக்கொள்கிறார்கள்.

இத்தனை வலிகளிலும் இருந்து தப்பிக்கொள்ளவும் சதா சர்வ காலமும் ஒரே ஒருத்தியின் சின்னஞ்சிறு ஒளிநிழலில் குறுகிப் படுத்துக்கொண்டேன்.
அவளுடனே எனது பொழுதுகள் அதிகம் கழிந்தன. பேசுவது, கதை கேட்பது,பாடல் கேட்பது, வெளியில் எப்போதாவது செல்வது என்பது தான் எனக்குக் கிடைத்த ஆறுதல்கள்.

சென்ற ஆண்டின் நிறைய நேரம் குடும்பத்துடன் செலவு செய்ய முடிந்தது. இலக்கிய வட்டப் பணிகளில் தொடர்ந்து வேகம் குறையாமல் இருக்க முடிந்தது. அது தான் கொஞ்சம் நிம்மதி.

சென்ற ஆண்டின் மனத்தடைகளிலிருந்து வெளிவர வேண்டும். இன்னும் சிறப்பாக இயங்க வேண்டும். எழுதவும் வாசிக்கவும் வேண்டும்


நண்பர்களுக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்








ஞாயிறு, 10 டிசம்பர், 2017

அன்பின் நிமித்தம் ...

கொலுசு மின்னிதழில் கவிஞர் மு.அறவொளி அவர்கள் எனக்கு போதித்தவர்கள் என்ற தலைப்பில் ஒரு தொடர் எழுதி வருகிறார். ஒவ்வொரு மாதமும் தன்னை பாதித்த மனிதர்களைப்பற்றிய பதிவுகளைப் பதிந்து வருகிறார்.

இந்த மாதம் அந்தப் பகுதியில் என்னைப் பற்றிப் பதிவு செய்துள்ளார்.
பகிர்கிறேன் இங்கு ...






அன்பின் நிமித்தம் நடைபெறும் அத்துணை செயல்களும் அன்பையே விதைக்கின்றன.

நன்றி திரு.அறவொளி அவர்களுக்கு.

இந்த உறவு நீளட்டும்

கொலுசு மின்னிதழில் வாசிக்க :

http://kolusu.in/kolusu/kolusu_dec_17/mobile/index.html#p=3

இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் மகாகவி

அன்பு செய்தல்

இந்தப் புவிதனில் வாழும் மரங்களும்
இன்ப நறுமலர்ப் பூஞ்செடிக் கூட்டமும்
அந்த மரங்களைச் சூழ்ந்த கொடிகளும்
ஔடத மூலிகை பூண்டு புல் யாவையும்
எந்தத் தொழில் செய்து வாழ்வன வோ? 

வேறு

மானுடர் உழாவிடினும் வித்து நடாவிடினும்
வரம்பு கட்டாவிடினும் அன்றிநீர் பாய்ச்சாவிடினும்
வானுலகு நீர்தருமேல் மண்மீது மரங்கள்
வகைவகையா நெற்கள்புற்கள் மலிந்திருக்குமென்றே?
யானெதற்கும் அஞ்சுகிலேன்,மானுடரே,நீவிர்
என்மதத்தைக் கைக் கொண்மின்;பாடுபடல்வேண்டா;
ஊனுடலை வருத்தாதீர்;உணவியற்கை கொடுக்கும்;
உங்களுக்குத் தொழிலிங்கே அன்புசெய்தல் கண்டீர்!


மனிதர்க்குத் தொழில் இங்கு அன்பு செய்தல் மட்டும் தான் எனச் சொன்ன பாரதியின் பிறந்தநாள் இன்று.

ஒவ்வொருவருக்கும் சக மனிதர்களின் மீதும் சக உயிரினங்களின் மீதும் அன்பு பெருகுமாயின் இந்த உலகம் எத்துணை அழகாய்ச் சுழலும் ? 

சக மனிதனின் மீது நேர்மையான அன்பு நீடிக்குமானால் சமுதாயத்தின் எந்தப் பிறழ்வுகளும் , கொடுமைகளும் , இன்னல்களும், தீமைகளும் சாத்தியமற்றுப் போய்விடும்.

ஆகவே தான் அன்பு செய்தால் போதுமென்றான் பாரதி.

இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் மகாகவி ...

அன்பைத்தான் படைப்புகளின் வழியும் உரையாடல்களின் வழியும் செயல்பாடுகளின் வழியும் தொடர்ந்து தேடிக்கொண்டும் விதைத்துக்கொண்டுமிருக்கிறோம் ..





திங்கள், 4 டிசம்பர், 2017

தமிழ்நாடு முற்போக்கு கலை இலக்கிய மேடையின் விருது

நண்பர்களுக்கு வணக்கம்,

இன்னுமோர் மகிழ்வான செய்தி

தேனியில், தமிழ்நாடு முற்போக்கு கலை இலக்கிய மேடை அமைப்பை நடத்தி வருகிறார் தோழர் விசாகன்.

ஒவ்வோர் ஆண்டும் சிறந்த படைப்புகளுக்கு, படைப்பாளர்களுக்கு, இலக்கிய செயல்பாட்டாளர்களுக்கு என பல்வேறு விருதுகளை தமிழ்நாடு முற்போக்கு கலை இலக்கிய மேடை வழங்கி  கெளவரவித்து வருகிறது. சென்ற ஆண்டு எனக்கு வளரும் படைப்பாளர் விருது வழங்கப்பட்டது.

இந்த ஆண்டு சிறந்த இலக்கிய செயல்பாட்டாளருக்கான எச்.ஜி.ரசூல் நினைவு விருது எனக்கு வழங்கப்படுகிறது.

அதைவிடவும் மகிழச் செய்வது பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்ட நண்பர்களுக்கும் கிடைக்கப்போகும் விருதுகள் பற்றிய அறிவிப்பு

பொள்ளாச்சி இலக்கிய வட்டத் தலைவர் கவிஞர் க.அம்சப்ரியா மற்றும் கவிஞர் சோலைமாயவன் . கவிஞர் ஆன்மன், கவிஞர் யாழ் தண்விகா ஆகியோருக்கு அசோகமித்திரன் நினைவு படைப்பூக்க விருது வழங்கப்படுகிறது.

கவிஞர் ஜெ.நிஷாந்தினி, கவிஞர் ச.ப்ரியா மற்றும் கவிஞர் வே.கோகிலா ஆகியோருக்கு வளரும் படைப்பாளர் விருது வழங்கப்படுகிறது.

மக்கள் கவி இன்குலாப் நினைவு படைப்பாக்க மேன்மை விருது 
கவிஞர் செங்கவின் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

மேலும் விருதுப்பட்டியலில் 118 படைப்பாளர்கள் இருக்கிறார்கள். பேராச்சர்யமும் பேரானந்தமுமாக இருக்கிறது. இத்துணை படைப்பாளர்களையும் தேடிப்பிடித்து அவர்களைச் சிறப்பு செய்வது மிகப்பெரிய மகத்தான காரியம். விசாகனுக்கும் , தமிழ்நாடு முற்போக்கு கலை இலக்கிய மேடை அமைப்புக்கும் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகளும் நன்றியும்.

விருது பெறுகின்ற அத்துணை படைப்பாளர்களும் மனதுக்கு நெருங்கிய நண்பர்கள், மதிக்கும் ஆளுமைகள். இவர்கள் அனைவரையும் விருது விழாவில் ஒருங்கே சந்திக்க வாய்த்தாலே அது பெரிய கொண்டாட்டம் தான். 

விருது பெறுகிற நண்பர்கள் அனைவருக்கும் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள்.
தேர்வுக்குழுவினருக்கும் தோழர் விசாகன் அவர்களுக்கும் மனம் நிறைந்த நன்றி...






செவ்வாய், 14 நவம்பர், 2017

குழந்தைகள் தினம்

Inline image 1


ஒரு கதை கேட்கிறது குழந்தை
என்னிடம் ஓராயிரம் கதைகள் இருப்பினும்
குழந்தைக்கான ஒரு கதையை
என் மனப் பாத்திரத்தின் அடியாழத்தில் துழாவி
எடுக்க வேண்டியே இருக்கிறது
அந்தக் கதை நான் என்
பால்யத்தில் சேமித்தது
அந்தக் கதை என்
பால்யத்தைப் பாதுகாத்தது
அந்தக் கதையைக் குழந்தைக்குச் சொல்ல
நானும் ஒரு குழந்தையாகிறேன்
மேலும்
நான் என் அப்பத்தாவுமாகிறேன்

---

வாசலில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிற
குழந்தை
வாசலுக்கு அழைத்து வந்திருக்கிறது
ஒரு வனத்தை
ஒரு காய்கறித் தோட்டத்தை
ஒரு கனவு இல்லத்தை

மேலும் 
ஒரு அழகான வாழ்வையும்
அதனினும் அழகான மனிதர்களையும்
இந்தக் குடிசை
வாசலுக்கு..

---

குழந்தைகள் தினத்தின் பொருட்டேனும்
புத்தகங்கள்
எழுதுகோல்கள்
சங்கிலிகள்
ஆயுதங்கள்
வன்முறைகள்
அத்துணை தளைகளையும்
களைந்து விட்டு
மீண்டும் அந்தச் சிறகுகளைப் 
பொருத்திப் பார்க்கலாம்
வானம் அதிர அதிர

----

ஒரே ஒரு முத்தத்தை
இடமாற்றம் செய்வதன் மூலம்
இல்லாமல் செய்கிறார்கள் குழந்தைகள்
வெற்று மனது ஓயாமல் எழுப்பிக் கொண்டிருக்கும்
வலியின் சத்தத்தை

----

உதிர்ந்து சுழன்று விழும்
ஒரு இலையை
ஓடோடிப் போய்
ஏந்திக் கொள்கிறது குழந்தை
பச்சையம் மங்கிக் கொண்டிருக்கும்
அவ்விலையில் 
மீண்டும் துளிர்க்கத்துவங்கும் ஒரு வனம்

--
அதோ உங்கள் முற்றத்தில்
கைகளை அகல நீட்டி
மழைத்துளிகளைத் தெளித்து
விளையாடியபடியிருக்கும் உங்கள்
குழந்தையின் பிஞ்சுப் பாதங்களில்
கிடத்தியபடித் திரும்புகிறேன் 
    உங்களுக்கென
கொண்டு வந்த வன்மத்தை

வியாழன், 28 செப்டம்பர், 2017

பச்சை இதயக்கறி

எனக்கு இருப்பது இரண்டே கைகள்
அதை அகல விரித்துத்தான் உங்களை
அணைத்துக் கொள்கிறேன்.

எனக்கு இருப்பது இரண்டே கால்கள்
உங்களுக்காகவும் உங்களுடனும்
நடந்து ஓய்கிறேன்

எனக்கு இருப்பது இரண்டே காதுகள்
உங்களின் குரலைத்தான்
அதிகம் கேட்கிறேன்

ஆனால் பாருங்கள்
பயன்பாடுகளையெல்லாம் புறந்தள்ளி
இருக்கும் ஒற்றை இதயத்தைத்தான்
ஓயாமல் குத்தி
ரணமாக்கிவிடுகிறீர்கள்

போனால் போகட்டும்

கொஞ்சம் உப்பும் மிளகுத்தூளும்
தூவுங்கள் கீறல்களில்

பச்சை இதயக்கறி
அவ்வளவு மகத்தானதாம் உடலுக்கு

நீங்கள் இன்னும் வலுவாகுங்கள்





திங்கள், 18 செப்டம்பர், 2017

கவிதைகளுக்கான அங்கீகாரம் - த.மு.எ.க.ச விருது விழா

தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் வழங்கும் 2016 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த கவிதைத் தொகுப்புக்கான வெம்பாக்கம் ஏ.பச்சையப்பன் - செல்லம்மாள் ப.ஜெகந்நாதன் நினைவு விருது கடந்த 16.09.2017 அன்று எனக்கு வழங்கப்பட்டது.

எனது அத்துனை இன்ப துன்பங்களிலும் உடன் இருக்கும் மாமா , ச.தி.செந்தில்குமார் அவரும் நானும் சென்றிருந்தோம்.




விழா நிகழ்வு முழு நாள் நிகழ்வாகத் திட்டமிடப்பட்டு சிறப்பாக நடைபெற்றது. நாகர்கோவிலில் அரசு ஊழியர் சங்க கட்டிடத்தில்  காலை முதல் மாலை வரை விருது பெற்ற ஒன்பது நூல்களின் ஆய்வரங்கம் நடைபெற்றது.

எனது ஆதிமுகத்தின் காலப்பிரதி நூலின் ஆய்வரங்கத்துக்குக் கவிஞர் குமரித் தோழன் தலைமை தாங்கினார்.  கவிதைத் தொகுப்பின் அறிமுகத்தையும் எனது நூல் தேர்வானதன் காரணங்களையும் தோழர் , கவிஞர் அ.லெட்சுமி காந்தன் மிகச் சிறப்பாக எடுத்துரைத்தார். எனது சில கவிதைகளைக் குறிப்பிட்டு வாசித்து அறிமுகம் செய்தவர், நான் உணர்ந்து எழுதிய ஒரு கவிதையை வாசிக்கையில் தானும் உணர்ச்சி வசப்பட்டார்.
உண்மையையும் அனுபவங்களையும் நேர்மையாக எழுதும் போது தான் இவ்வாறான தருணங்கள் வாய்க்கின்றன என்பதை உணர்ந்தேன்.

அந்தக் கவிதை இதோ 

வாழ்வை எதை விடவும்
அதிகம் வெறுத்த அம்மா
அடுக்களையில் மறைவாக
ஒளிந்து
சாணிப்பவுடரைக் 
குடிக்கப் போன சமயம்
எனக்கொரு வாய் 
குடுங்க அம்மா என்று
கேட்ட போது தான்
அவள் சாவை விடவும்
கொடுமையான இந்த
வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுத்தாள் 








அதன் பின்னர் எனது ஏற்புரை. வழக்கத்தினும் வழக்கமாக என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கப்படுகிறது நான் ஏன் கவிதை எழுதுகிறேன் என்று. வழக்கத்தினும் வழக்கமாக நான் அதற்கு பதில் சொல்கிறேன் என் ஆத்ம திருப்திக்காக என்று. ஆனால், இந்த ஆத்மாவைத் திருப்திப் படுத்துவதற்குள் போதும் போதும் என்றாகி விடுகிறது. அதற்கான சிறு சிறு முயற்சிகள் தான் என் கவிதைகள். உண்மையையும், அனுபவங்களையும் சொற்களாக்கிக் கவிதை செய்கிறேன். எந்தத் திட்டமிடலும் எந்த எதிர்பார்ப்புகளும் எப்போதும் இருப்பதில்லை.


மாலை கிருஷ்ணன் கோவிலில் திறந்த வெளி மைதானத்தில் விருது வழங்கும் விழா மக்கள் மத்தியில் பிரம்மாண்டமாக ஏற்பாடாகியிருந்தது.
நிகழ்வின் துவக்கத்தில் களரி கலைக்குழுவினரின் பறையிசை நடனம், கும்மியாட்டம் போன்ற நிகழ்வுகள் மேடையை அதிரச் செய்தன.

ஒன்பது விருதாளர்களையும் ஒரே மேடையில் அமரவைத்து விருதளித்தார்கள். த.மு.எ.ச மாநிலத் தலைவர் ச.தமிழ்ச்செல்வன் அவர்கள் விருதளித்து வாழ்த்துரை நிகழ்த்தினார்.

 
                                    

இந்த விருது இன்னும் எழுத வேண்டும் என்ற உத்வேகத்தை அளித்திருக்கிறது. சோர்ந்து கிடக்கும் எனக்கு ஒரு பிடி உற்சாகத்தைக் கையளித்திருக்கிறது.





த.மு.எ.க.ச நிர்வாகிகளுக்கும், விருது தேர்வுக்குழுவினருக்கும், உடன் இருக்கும் நண்பர்களுக்கும் எப்போதைக்குமான அன்பு.